تبلیغات
پایگاه فرهنگ مهدویت-(عظمت غدیر) - مطالب آقا نوشت
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                              أللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحجّة بِنِ الحَسَن، صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلی آبَائِهِ فِی هذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَة، وَلِیّاً وَ حَافِظاً، وَ قَائِداً وَ نَاصِراً، وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً، حَتّی تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً، وَ تُ مَتِّعَهُ فِیهَا طَوِیلاً ، بِرَحمَتِکَ یا اَرحَمَ الرّاحِمین

 

------------------------------------------------------------------------------------  

اربعین هم خود یك فروردین دیگر است 
متن زیر بخشی از بیانات رهبر معظم انقلاب در بین اقشار مختلف مردم در سالهای مختلف به مناسبت اربعین حسینی است . حضرت آیة الله خامنه‌ای در این گفتار به تبیین مأموریت مهم خاندان سیدالشهدا (علیه‎السلام) پس از واقعه عاشورا پرداخته و تأکید می‌کنند مهم‌ترین درس اربعین، زنده نگهداشتن یاد و حقیقت شهادت است.

 یاد حقیقت و خاطره‌ى شهادت

به همان اندازه كه مجاهدت حسین‌بن‌على(علیهما‌السلام) و یارانش به عنوان صاحبان پرچم، با موانع برخورد داشت و سخت بود، به همان اندازه نیز مجاهدت زینب(علیهاالسلام) و مجاهدت امام سجاد(علیه‌السلام) و بقیه‌ى بزرگواران، دشوار بود. البته صحنه‌ی آنها، صحنه‌ى نظامى نبود؛ بلكه تبلیغى و فرهنگى بود. ما به این نكته‌ها باید توجه كنیم. درسى كه اربعین به ما مى‌دهد، این است كه باید یاد حقیقت و خاطره‌ى شهادت را در مقابل طوفان تبلیغات دشمن زنده نگهداشت. شما ببینید از اول انقلاب تا امروز، تبلیغات علیه انقلاب و امام و اسلام و این ملت، چه قدر پرحجم بوده است. چه تبلیغات و طوفانى كه علیه جنگ به راه نیفتاد جنگى كه دفاع و حراست از اسلام و میهن و حیثیت و شرف مردم بود. ببینید دشمنان علیه شهداى عزیزى كه جانشان - یعنى بزرگترین سرمایه‌شان - را برداشتند و رفتند در راه خدا نثار نمودند، چه كردند و مستقیم و غیرمستقیم، با رادیوها و روزنامه‌ها و مجله‌ها و كتاب‌هایى كه منتشر مى‌كردند، در ذهن آدم‌هاى ساده‌لوح در همه جاى دنیا، چه تلقینى توانستند بكنند. اگر در مقابل این تبلیغات، تبلیغات حق نبود و نباشد و اگر آگاهى ملت ایران و گویندگان و نویسندگان و هنرمندان، در خدمت حقیقتى كه در این كشور وجود دارد، قرار نگیرد، دشمن در میدان تبلیغات غالب خواهد شد. میدان تبلیغات، میدان بسیار عظیم و خطرناكى است. (29/6/68)

                   


برای مشاهده ادامه مطلب کلیک کنید

موضوعات مرتبط: عاشورا،  امام حسین(ع)،  آقا نوشت، 
برچسب ها: اربعین، کلام مقام معظم رهبری،  

           

                       تاریخ : شنبه 30 آذر 1392  |  11:00 ب.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    کامنت


برای درک سبک زندگی مورد قبول هر مکتب و دینی لازم است به نوع نگاه آن دین و مکتب به انسان و جایگاه او در هندسة هستی توجه ویژه نمود. بر همین اساس فهم دیدگاه اسلام در حوزه‌های مختلف ناظر به سبک زندگی، منوط به فهم نوع نگاه این دین آسمانی به انسان و جایگاه او در منظومة به هم پیوستة هستی است. البته برای مطالعه تفصیلی دربارة انسان‌شناسی اسلامی باید به کتاب‌های مربوطه مراجعه کرد. ما در اینجا صرفاً به برخی از مباحث این حوزه که در ترسیم سبک زندگی اسلامی نقش‌آفرینی روشن‌تری دارند می‌پردازیم.

حقیقت انسان

انسان مرکب از جسم و روح است. و در این میان،‌ حقیقت انسان را روح او تشکیل می‌دهد، که حیاتی جاودانه دارد. هرگز با مرگ از بین نمی‌رود و نابود نمی‌شود. زیرا مرگ یعنی انتقال روح از کالبد جسم به جایی دیگر:

قُلْ یَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذی وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلى‏ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ[2]



* برای مطالعه بیشتر می‌توانید به این منابع مراجعه کنید: انسان‌شناسی در قرآن، محمدتقی مصباح یزدی، تدوین محمود فتحعلی، قم، مؤسسة امام خمینی، 1388؛ انسان‌شناسی، محمود رجبی، قم، مؤسسة امام خمینی، 1378؛ انسان در اسلام، عبدالله جوادی آملی، بی‌جا، مرکز نشر فرهنگی رجا، 1372؛ مبانی انسان‌شناسی در قرآن، عبدالله نصری، تهران، فیض کاشانی، 1372.

* سوره سجده، آیه 11.




موضوعات مرتبط: سبک زندگی اسلامی،  کوتاه نوشت،  آقا نوشت، 
برچسب ها: انسان شناسی، سبک زندگی اسلامی،  

           

                       تاریخ : سه شنبه 12 آذر 1392  |  07:21 ب.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    کامنت

1 ـ تعریف مفاهیم

1 ـ 1 دشمن :

دشمن در لغت به معنى (بدنفس ) و (زشت طبع )(1) و در اصطلاح ، آن است كه نسبت به كسى گروه یا كشورى بدخواه ، كینه جو و یا در جنگ و ستیز باشد.(2)

2 ـ 1 ـ دشمن شناسى :

براى تصمیم گیرى و چگونگى واكنش در برابر دشمن باید ابتدا او راشناخت به اهدافش پى بـرد و روش هـاى او را در ضـربـه زدن و رسـیـدن به اهدافش بازشناخت همچنان كه باید نقاط ضـعـف و قـوت او را مـورد مـطـالعـه قـرار داد. بـه مجموع این كارها دشمن شناسى گویند. اگر شـنـاسـایـى دشـمـن خـوب انـجـام نـگـیـرد آثـار مـنـفـى آن در مراحل تصمیم گیرى و برخورد، خود را نشان مى دهد.

امام خمینى (ره ) ضمن تاءیید دشمن شناسى ، به عنوان یك وظیفه مستمر مى فرماید:

برنامه ملت ما، برنامه قلیل المدت ، این است كه دشمن را شناختید و از میدان به در كردید، حالا هـم دشـمـن را بـشـنـاسـیـد و از میدان ردش كنید. دشمن ما فقط محمدرضا نبود، هر كس مسیرش مسیر اسلام نباشد، دشمن ما است .(3)

ایشان در مناسبت دیگرى در معرفى دشمنان چنین مى فرماید:

همه آن اشخاصى كه بر خلافِ مسیرِ ملت ما هستند، بر خلاف مسیر قرآن و اسلام هستند، بر خلاف مـسـیـر پـیـغـمـبـر(ص ) و ائمـه اطـهـار: هـسـتـنـد، این ها دارند با هم مجتمع مى شوند و توطئه مى كنند.(4)

بـدیـهى است براى برنامه ریزى و تعیین و تدوین سیاست دفاعى در جهت صیانت از كیان نظام اسـلامـى ، شـنـاسـایـى دشمن و تهدیدهایى كه از ناحیه او موجودیت ملّى و دینى ما را تهدید مى كند، امرى واجب است .


برای مشاهده ادامه مطلب کلیک کنید

موضوعات مرتبط: سیاسی نوشت،  کوتاه نوشت،  آقا نوشت، 
برچسب ها: دشمن ودشمن شناسی، امام خمینی(ره)، توهم، توطئه،  

           

                       تاریخ : یکشنبه 10 آذر 1392  |  10:28 ق.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    کامنت

بررسی توقیع امام زمان(علیه السلام) به علی بن محمد سمری

علمای ما كه موفق به دیدار حضرت شده بودند، آن را برای مردم بازگو نمی‌كردند، بلكه اطرافیان و خواص آنان از روی شواهد و قراینی و یا در زمان‌های بعد، متوجه وقوع دیدار آن عالم با امام می‌شدند. لذا علما تحت عنوان مدعی مشاهده (فرد اعلام كننده و مدعی دیدار و ارتباط) قرار نمی‌گیرند و این روایت با داستان ملاقات برخی بزرگان تنافی ندارد.

امام زمان (عج)آیا ادعای دیدار با توقیع حضرت مهدی(علیه السلام) به علی بن محمد سمری (دروغگو بودن مدعیان مشاهده ) منافات ندارد؟

برای آنكه به درستی در این مورد، گفت و گو كرد و به قضاوت نشست، ابتدا لازم است متن كلام حضرت را به دقت مرور كرد تا روشن شود مراد امام مهدی(علیه السلام) چیست؟

حدیثی كه بحث مشاهده و دروغگو بودن مدعی مشاهده را مطرح می‌كند، آخرین توقیع و نامه‌ای است كه امام زمان(علیه السلام) به چهارمین و آخرین نایب خاص خود، چند روز قبل از مرگ‌اش نوشته است. متن نامه چنین است:

بسم الله الرحمن الرحیم

"ای علی بن محمد سمری! خداوند، اجر برادرانت را در عزای تو عظیم گرداند. به درستی كه تو تا شش روز دیگر از دنیا می‌روی. پس به كارهای خود رسیدگی كن وبه احدی وصیت مكن كه پس از وفات، جانشنین تو شود. به تحقیق دومین غیبت(غیبت كبری) واقع گردیده است. پس ظهوری نیست؛ مگر بعد از اذن خدای(عزوجل) و آن بعد از مدتی طولانی و قساوت دل‌ها و پر شدن زمین از ظلم خواهد بود به زودی می‌آید نزد شیعیان من، كسی كه ادعای مشاهده می‌كند. بدانید كسی كه ادعای مشاهده كند، قبل از خروج سفیانی و ندا، پس دروغگو و افترا زننده است. و لا حول ولاقوة الا بالله العلی العظیم"(كمال الدین، ج2، ب45، ح45)

این حدیث در بردارنده نكاتی است از جمله:

1.مدعیان مشاهده، در این دوره، وجود خواهند داشت.

2.مدعی مشاهده قبل از خروج سفیانی و ندا(دو علامت حتمی ظهور) هم دروغ‌گو است و هم افترا زننده.

افترا یا تهمت، آن است كه فردی به شخص دیگر عملی یا قولی را نسبت دهد؛ در حالی كه او چنین نكرده باشد. بنابراین بین دروغگو بودن و تهمت زدن، تفاوت است. هر دروغ‌گویی، تهمت زننده نیست. اگر كسی فقط مدعی دیدن باشد، ولی نسبتی به حضرت ندهد، ممكن است دروغ‌گو باشد اما تهمت زننده نیست. امام، در این نامه هر دو صفت ناپسند را به مدعی مشاهده، وارد كرده است؛ یعنی، مدعی مشاهده، نسبتی نیز به حضرت می‌دهد.

علمای ما كه موفق به دیدار حضرت شده بودند، آن را برای مردم بازگو نمی‌كردند، بلكه اطرافیان و خواص آنان از روی شواهد و قراینی و یا در زمان‌های بعد، متوجه وقوع دیدار آن عالم با امام می‌شدند. لذا علما تحت عنوان مدعی مشاهده (فرد اعلام كننده و مدعی دیدار و ارتباط) قرار نمی‌گیرند و این روایت با داستان ملاقات برخی بزرگان تنافی ندارد

این نكات در نامه، بزرگان را بر آن داشت تا با تامل و تدبر دقیق‌تر به محتوای نامه بنگرند و بعد اظهار نظر كنند.

عده‌ای با توجه به این كه نامه، در آخرین روز‌های عمر نایب چهارم صادر شده و در آن، تصریح به پایان نیابت خاصه شده است؛ چنین گفته‌اند كه: مراد از مدعی مشاهده، مدعی نیابت خاصه و داشتن ارتباط با حضرت است؛ زیرا، نیابت خاصه؛ یعنی حضور نزد حضرت، همراه با شناخت آن بزرگوار و رساندن سۆالات مردم و ابلاغ پاسخ‌ها و پیام‌ها. این فرد، هم ادعای دیدار دارد و هم آنچه را می‌گوید، از جانب حضرت بیان می‌كند و حرف‌ها را پیام حضرت اعلام می‌كند.(بحار الانوار، ج52، ص151).

امام خمینی(رحمت الله علیه) می‌گویند: مراد از تكذیب مدعی مشاهده این است كه فردی مدعی ملاقات باشد، ولی شاهد و دلیلی نداشته باشد. (انوار الهدایه، ج1، ص256)

شهید آیت الله صدر(رحمت الله علیه) می‌گویند: مراد، ادعای انحرافی است كه شخصی با ادعای مشاهده و ارتباط، بخواهد عقاید و نظر خود را با نام پیام‌های امام زمان به مردم القا كند.(تاریخ الغیبة الصغری، ج1، ص654 ـ 639)

برخی نیز گفته‌اند: مراد از تكذیب مدعی ظهور است. (مهدی منتظر، ص93).

بنابراین می‌توان دریافت كه صرف دیدار، در روایت، منتفی نشده است و علما نیز نفی اصل دیدار را استفاده نكرده‌اند. به علاوه، روایت مدعی مشاهده را كذاب می‌داند؛ حال اگر كسی امام را ببیند و به دیگران نگوید، تحت این روایت قرار نمی‌گیرد. لذا اصل دیدار امر ممكنی خواهد بود.

نكته آخر این كه علمای ما كه موفق به دیدار حضرت شده بودند، آن را برای مردم بازگو نمی‌كردند، بلكه اطرافیان و خواص آنان از روی شواهد و قراینی و یا در زمان‌های بعد، متوجه وقوع دیدار آن عالم با امام می‌شدند. لذا علما تحت عنوان مدعی مشاهده (فرد اعلام كننده و مدعی دیدار و ارتباط) قرار نمی‌گیرند و این روایت با داستان ملاقات برخی بزرگان تنافی ندارد.

 

منبع: پایگاه اطلاع رسانی مهدویت




موضوعات مرتبط: آسمان نوشت،  آقا نوشت،  داستان نوشت، 
برچسب ها: بررسی، توقیع، امام، زمان، علیه السلام،  

           

                       تاریخ : چهارشنبه 24 مهر 1392  |  11:12 ب.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    کامنت

 

از خود گذرکنیم که این خوان آخر است !

این انقلاب بیمه ی حضرت حیدر است

تحریم میکنندکه تسلیممان کنند

غافل ازاین که دل به بلاها شناوراست

ماراچه کار به بازارسکه ودلار

مارابه سرهوای اشارات رهبراست

جان میدهیم وننگ ملامت نمی خریم

حرف دل امام همان حرف آخراست




موضوعات مرتبط: آقا نوشت،  شعر نوشت، 

           

                       تاریخ : پنجشنبه 11 مهر 1392  |  10:51 ب.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    کامنت

به نام خدا

چكیده

بررسی وبازكردن مفهوم تزكیه وتهذیب نفس، می تواندانسان وجامعه راازجهت رشد اخلاقی، معنوی، سعادت وخوش بختی ترقی وتكامل بخشد. ویكی ازابزارهای است كه زندگی انسان را درابعاد مختلف اعتقادی وعملی متحول و به آن شكل الهی وخدایی می بخشد. اگرامروز انسان وبشریت دچار انحرافات فكری، عقیدتی ومشكلات درونی وبیرونی شده اند، علت شان عدم شناخت نفس ونداشتن مبارزه وجهاد باهواهای نفسانی وشیطانی است. كه انسان باید باخواست های درونی ونفسانی اش مبارزه كرده وآن رابرای روییدن ورشد گیاهان صالح وزیبایی چون سخاوت، شجاعت، محبت، عشق وایثارآماده نماید، زیرا رفتارهای شایسته میوه های همیشگی این درخت به حساب آمده كه می تواند بشریت وجامعه ازآن لذت برده وبسوی كمال، فلاحیت ورستگاری حركت كرده وجهت دهد. لذا این پژوهش با ارائه تعریفی از «روح»، «قلب»، «نفس»، «تزكیه» و «تهذیب» می‌كوشد جایگاه تزكیه و تهذیب را در آیات، روایات و ضرورت آن را همراه با مراحل، موانع و روش‌های تزكیه و تهذیب از منظر امام(ره) بررسی كند.


 مقدمه

تزكیه و تهذیب نفس در اسلام، سرآمد و بنیان همه مفاهیم دیگر است؛ زیرا مفهوم رشد، تكامل، سعادت و خوش‌بختی انسان‌ها در دنیا و آخرت را در پی‌ دارد؛ فلسفه فرستادن انبیاء و ائمه معصومین(ع) تعلیم دادن راه و روش تزكیه و تهذیب نفس به انسان‌ها و بشریت بوده و به همین جهت پیامبر گرامی اسلام در زمان حیات خویش شب و روز می‌كوشید انسان‌ها را از راه تعلیم و تزكیه نفس به كمال و سعادت برساند و بعد از پیامبران، ائمه معصومین در عصر و زمان خویش به نوعی تلاش و كوشش می‌كردند تا جامعه بشریت را از گرفتاری‌های نفسانی برهانند و به حقیقت، پویایی و كمال رسانند؛ و این سنتی است كه علماء مهذب و جلیل‌القدر مسئولیت آن را پس از ائمه به دوش گرفته‌اند.

 امام(ره) علاوه بر تهذیب نفس خویش، در برابر جامعه نیز احساس مسؤولیت می‌كرد؛ این نوشته به مسئله اساسی و مهم تهذیب نفس، از دیدگاه امام(ره) پرداخته و آن‌ را از زوایایی مختلف در پنج بخش زیر بررسی كرده است:

1. تعاریف و كلیات .

2. جایگاه تزكیه و تهذیب درآیات، روایات و از منظر امام(ره).

3. مراحل و عوامل تزكیه و تهذیب.

4. موانع تهذیب و تزكیه.

5. روش‌های تزكیه و تهذیب.




موضوعات مرتبط: آقا نوشت،  آسمان نوشت، 

           

                       تاریخ : جمعه 29 شهریور 1392  |  04:49 ب.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات




کد پرش به بالای صفحه وب