تبلیغات
پایگاه فرهنگ مهدویت-(عظمت غدیر) - مطالب هفته چهارم اردیبهشت 1393
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                              أللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحجّة بِنِ الحَسَن، صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلی آبَائِهِ فِی هذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَة، وَلِیّاً وَ حَافِظاً، وَ قَائِداً وَ نَاصِراً، وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً، حَتّی تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً، وَ تُ مَتِّعَهُ فِیهَا طَوِیلاً ، بِرَحمَتِکَ یا اَرحَمَ الرّاحِمین

 

------------------------------------------------------------------------------------  

یا ابا صالح المهدی

در دعای زیبای ندبه، یکی از کنیه‌هایی که حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) را با آن می خوانیم کنیه «اباصالح» است و در لغت این لقب «پدر صالح» معنا می شود.

یکی از سۆالاتی که پیرامون امام عصر (عجل الله تعالی فرجه) به ذهن می رسد این است که آیا امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) فرزندی به نام صالح دارند که او را «اباصالح» می خوانیم و یا دلیل دیگری برای دادن این کنیه به حضرت وجود دارد؟

معنای لغوی «اباصالح»

کلمه "اب" در لغت عرب به معنای پدر آمده است. بدین جهت برخی از مردم تصور می کنند که عبارت اباصالح در حالت ترکیبی باید به معنای پدر صالح باشد تا معنی و مفهوم جمله صحیح گردد.

برای رفع این شبهه برخی از مۆمنین هم در مقام جواب برآمده و چنین اظهار داشته اند که: چون امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) با تشکیل زندگی خانوادگی، فرزندی به نام صالح دارند، بدین جهت او را با کنیه اباصالح می خوانیم. به نظر می رسد که اینگونه جواب ها از حقیقت پرده برنمی دارد، چون راهی برای درک چگونگی زندگی امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) و پی بردن به این موضوع که آیا آن حضرت به طور یقین فرزندی به نام صالح دارند یا نه، وجود ندارد.

این سخن صحیح نمی باشد زیرا:

اوّلا: با جستجو و تفحّص در میان کنیه های نقل شده برای حضرت مهدی (علیه السلام) در کتابهای معتبر، چنین کنیه ای نقل نشده است، بلکه به نظر میرسد این کنیه بر اثر کثرت استعمال در میان مردم، معروف شده است، و در بعضی از مجلاّت و کتابها که در پاسخ از این سۆال مطالبی گفته شده است، بیشتر جنبه های ذوقی و استحسانی، با احتمالاتی بدون ذکر سند و دلیل در نظر گرفته شده است، مثلا: گفته شده است که این کنیه ممکن است از آیه شریفه (وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِنم بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الاَْرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصّـالحُونَ) گرفته شده باشد.


ادامه مطلب

موضوعات مرتبط: امام زمان (عج)،  مهدویت، 

           

                       تاریخ : چهارشنبه 31 اردیبهشت 1393  |  08:18 ق.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

امام زمان

از میان همه‌ی حقوق گوناگونی که در آموزه‌های اسلامی بر ادای آنها تأکید شده است، پس از حقّ خدای متعال، هیچ حقّی به بزرگی حقّی که امامان و پیشوایان معصوم دین(علیهم السلام) بر عهده‌ی ما دارند، نیست؛ زیرا هیچ کس به اندازه‌ی آنها در زندگی ما نقش ندارد و استمرار زندگی ما بدون وجود آنان امکانپذیر نیست.


برای روشن شدن این موضوع، به روایتی از امام صادق(علیه السلام) که از پدر ارجمندش، امام باقر(علیه السلام) و از جدّ بزرگوارش امام سجّاد(علیه السلام) نقل کرده است، اشاره میکنیم. در این روایت چنین می خوانیم:

« ما پیشوایان اهل اسلام و حجّتهای خدا بر جهانیان و سروران مۆمنان، رهبران رو سفیدان و سرپرستان مۆمنان هستیم. ما امانی برای ساکنان زمین هستیم، همچنان که ستارگان، امانی برای اهل آسمان هستند. ما کسانی هستیم که خداوند به وسیله‌ی ما، آسمان را از اینکه جز به اذن او بر زمین افتد، نگه می دارد و به وسیله‌ی ما، زمین را از اینکه ساکنانش را پریشان سازد، حفظ می کند و به وسیله‌ی ما، باران را فرو می فرستد، رحمتش را جاری می سازد و برکات زمین را خارج می کند. اگر یکی از ما در زمین نباشیم، زمین ساکنانش را در کام خود فرو می برد. »

سپس فرمود: «زمین از زمانی که خدا، آدم را آفرید، هیچ گاه از حجّت خدا خالی نبوده است، خواه این حجّت، آشکار و شناخته شده باشد، خواه غایب و از دیده ها پنهان و تا برپایی رستاخیز نیز زمین از حجّت خدا خالی نمی ماند، اگر این گونه نبود، خدا پرستیده نمی شد.»


ادامه مطلب

موضوعات مرتبط: مهدویت،  امام زمان (عج)، 

           

                       تاریخ : سه شنبه 30 اردیبهشت 1393  |  08:16 ق.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

امام زمان

شیعه معتقد است كه برای ادامه حیات انسان‌ها در كره زمین، وجود یك حجت الهی، امری ضروری و حتمی است؛ زیرا ادامه حیات بشر بدون درك فیض از مبدأ فیاض میسر نیست. برای بشر مادی و خاكی، امكان درك فیض بلاواسطه خداوند ممكن نیست. بنابراین آدمی در ادامه حیاتش به یك واسطه محتاج است كه فیض را از مبدأ فیاض بگیرد و به نیازمندان برساند.


آن واسطه باید كسی باشد كه جنبه الهی و معنوی او قوی‌تر و بالاتر از جنبه جسمانی او باشد و او، همان كسی است كه در مسیر كمالات به جایی رسیده است كه قابلیت درك فیض را دارد.

شیعه این شخص را معصوم و منزه از هر آلودگی می‌داند و به عنوان حجت خدا بر خلق می شناسد و معتقد است اگر حجت خدا در زمین نباشد، ‌زمین اهلش را هلاك خواهد كرد؛ چنان‌كه در سخنی از امام باقر(علیه السلام) آمده است:

«لَو أَنَّ الإمامَ رُفِعَ مِنَ الأرضِ ساحَةً لَمَاجَت بِأَهلِهَا كَمَا یمُوجُ البَحرُ بِأهلِهِ؛ اگر زمین ساعتی خالی از امام بماند اهل خود را فرو خواهد برد و چون دریایی كه به موج اهلش را مضطرب و بی‌قرار سازد، در موج و اضطراب افتد».(1)


ادامه مطلب

موضوعات مرتبط: امام زمان (عج)،  مهدویت، 

           

                       تاریخ : دوشنبه 29 اردیبهشت 1393  |  08:15 ق.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

حضرت الیاس

زیر بنای نبوت و امامت را یک چیز تشکیل می دهد و این دو مقام مانند حلقه های زنجیر به هم متصل هستند؛ و شرایط حاکم برای متصدیان این دو اصل از اصول دین [انبیاء و امامان معصوم (علیهم السلام)] نیز در مواردی مشابه یکدیگر است.


در روایات اسلامی شباهت های زیادی برای امام زمان (عجل الله فرجه الشریف) با برخی از پیامبران (علیهم السلام) آمده است که در این مقال به شباهت موجود میان امام زمان (عجل الله فرجه الشریف) با حضرت نوح و حضرت الیاس (علیهما السّلام) پرداخته خواهد شد.

 

الف) شباهت امام (عجل الله فرجه الشریف) به حضرت نوح (علیه السّلام) 

1- حضرت نوح (علیه السّلام) شیخ الانبیاء است. از امام صادق و امام هادی علیهما السلام روایت است که حضرت نوح (علیه السّلام) دو هزار سال عمر کرد. و حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) شیخ الاوصیاء است؛ در نیمه ی شعبان سال 255 هجری متولد شد و تاکنون زنده است. و امام زین العابدین علیه السلام فرمود: «در قائم (عجل الله فرجه الشریف) روشی از نوح (علیه السّلام) است و آن طول عمر می باشد»[1] . [2]


ادامه مطلب

موضوعات مرتبط: امام زمان (عج)،  مهدویت، 

           

                       تاریخ : یکشنبه 28 اردیبهشت 1393  |  08:14 ق.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

یا مهدی امام زمان فرج دوازدهم المهدی ظهور

صلوات از ناحیه ما درخواست رحمت از خداوند است و با رحمت او امور دنیا و آخرت سامان می گیرد. بنابراین هرگاه بر امام زمانمان درود فرستیم، طلب رحمت برای حضرت است، در تمام اموری که در دنیا و آخرت متعلق به اوست. در کتاب مکیال المکارم آمده است : "چون ما نمى‏توانیم حقوق آن حضرت را ادا نماییم و شکر وجود و فیوضاتش را آن طور که شایسته است، به جا آوریم بر ما واجب است آن مقدار از اداى حقوق آن حضرت را که از دستمان ساخته است، انجام دهیم. بهترین امور در زمان غیبت آن حضرت، انتظار فرج آن بزرگوار و دعا براى تعجیل فرج او و اهتمام به آنچه مایه خشنودى آن جناب و مقرب شدن در آستان اوست، مى‏باشد."


درود فرستادن بر آن حضرت

و آنچه بر فضیلت و تاکید آن دلالت دارد چند امر است از جمله:

1- اینکه درود و صلوات از اقسام دعا کردن است پس تمام آنچه در فضیلت دعا برای آن حضرت رسیده شامل آن نیز می شود، چون صلوات از ناحیه ما درخواست رحمت از خداوند است و با رحمت او امور دنیا و آخرت سامان می گیرد بنابراین هرگاه ما بر امام زمانمان درود فرستیم به اینکه بگوییم: اللهم صلی علی مولانا و سیدنا صاحب الزمان؛ یا با امثال این عبارت صلوات بفرستیم این کار طلب رحمت برای حضرت است در تمام اموری که در دنیا و آخرت متعلق به اوست.


ادامه مطلب

موضوعات مرتبط: امام زمان (عج)،  مهدویت، 

           

                       تاریخ : شنبه 27 اردیبهشت 1393  |  08:13 ق.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

سید بن طاووس

در میان علماى مختلف اعصار كمتر عالمى به پایه جلالت قدر و عظمت مقامات معنوى قدوه عارفان صاحب نفس طاهره قدسیه جناب سید بن طاووس قدّس سرّه مى‌رسد كه در سنه ”664” از دنیا رفته‌اند.

راه و رابطه او با ولىّ زمان حضرت صاحب الامر «ارواحنا له الفداء» بسیار خصوصى و داراى اسرار بوده است.

محدّث نورى مى‌گوید:

از مواضعى از كتاب‌هاى ابن طاووس خصوصا كتاب كشف المحجّه ایشان ظاهر مى‌شود كه باب ملاقات وى با حضرت ولىّ عصر علیه السلام باز بوده...1

سید مناجات سحرگاه امام زمان «ارواحنا فداه» را در سامرا شنید.

وى مى‌گوید: «شبى در سامرا در وقت سحر دعاى آن حضرت را شنیدم پس، از آن بزرگوار فرا گرفته و حفظ كردم كه آن حضرت كسانى از احیاء و اموات ذكر نموده و براى آنها دعا كرده و فرمود:

«و ابقهم یا و احیهم فى عزّنا ملكنا و سلطاننا و دولتنا»، (بار خدایا آنان را باقى بگذار و یا اینكه زنده گردان آنان را در عزت ما و ملك و سلطنت و دولت ما)، و این جریان در شب چهارشنبه سیزدهم ذى القعده سال ”638” بود.» 2

و بعضى در رابطه با این عبارت سیّد قدّس سرّه فرموده‌اند: معلوم مى‌شود كه حضرت حجت علیه السّلام در وقت سحر و در نماز شب چهل مۆمن را دعا كرده‌اند، بعد گفته‌اند: خدایا اینان را باقى بگذار یا زنده گردان براى دولت و ایام قدرت ما.

خوانندگان عزیز از اینكه سید مى‌فرماید كسانى از احیاء و اموات را ذكر فرمود و دعا كرد، استفاده مى‌شود كه آن عالم عارف نامدار، مدت مدیدى در آن حالت خلوص معنوى بوده و آهنگ روحبخش ولىّ زمان حجة بن الحسن «عجل اللّه تعالى فرجه» او را سرشار از صفا و معنویت ساخته بوده است.


ادامه مطلب

موضوعات مرتبط: امام زمان (عج)،  مهدویت، 

           

                       تاریخ : جمعه 26 اردیبهشت 1393  |  12:11 ب.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

ایمان

با توجه به اینکه رضایت امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در راستای رضایت الهی است، یعنی اگر امام (علیه السلام) از ما راضی باشند در واقع خداوند نیز از ما راضی است و رضایت امام همان رضایت خداوند است. لذا بهتر است سخن را ببریم بر روی رضایت الهی؛ و رضایت الهی محقق نشود مگر با گناه نکردن و نافرمانی نکردن او.


کسی که همه سعی و تلاش او بر این باشد که گناه نکند، نور هدایت در دل او می تابد و باعث ترک خطاهای دیگر، و رشد و تعالی روحی و معنوی، و انجام واجبات و وظائف دیگر او می شود.

حضرت علی (علیه السلام) می فرماید: «ما جفت الدموع الا لقسوة القلوب، و ما قست القلوب الا لكثرة الذنوب» یعنی چشم ها گرفتار خشکی نمی شوند مگر در اثر قساوت قلب، و قلب گرفتار قساوت نمی شود مگر در اثر گناه زیاد. (بحارالانوار، ج 7، ص 55)


ادامه مطلب

موضوعات مرتبط: امام زمان (عج)،  مهدویت، 

           

                       تاریخ : پنجشنبه 25 اردیبهشت 1393  |  08:08 ق.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

امام (عج) کی معرفت

شاید برای تو هم اتفاق افتاده باشد که شیفته و مشتاق چیزی بوده باشی و مدت ها در آرزوی وصال آن بسوزی و به ناچار بسازی.


تا پیش از رسیدن به مراد دلت، تمام فکر و ذکرت وصال است و وصال. ولی کافی است فقط یک مرتبه گرچه برای مدت بسیار اندک مرادت حاصل شود، آن وقت است که تمام وجودت لبریز می شود از حسرت و بی تابی.

به قول معروف: تا ندیده ای و نرسیده ای فقط یک درد داری، ولی پس از وصول، هزار و یک درد داری ...

شدت این اشتیاق به ارزش مرادت نیز وابسته است که هر اندازه اهمیت بیشتری داشته باشد شیدایی بعدی بیشتر خواهد بود.

این حکایت، شرح حال تشرف یکی از اولیاء مخلص خداوند به محضر ولی الله الاعظم حضرت مهدی صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است که از قول یکی از شاگردان ایشان نقل شده است.

نام اصلی او «سید ذبیح الله قوامی» است، ولی با نام «حاج آقا فخر تهرانی» شناخته شده تر است. پس از وفاتش، «آیت الله سید محمدرضا بهاء الدینی» فرمود: « آقا فخر "سلمان زمان" بود.»

بنابر آنچه در شرح حال او نقل شده است، در خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود. در اوائل جوانی از هوش و استعداد ویژه ای برخوردار بود. با جدیت درس می خواند و هدفش دریافت بورسیه برای تکمیل تحصیلات خود در خارج از کشور بود. در آن زمان، عده ی کمی می‌توانستند بورسیه تحصیلی بگیرند و به کشورهای اروپایی اعزام شوند.


ادامه مطلب

موضوعات مرتبط: امام زمان (عج)،  مهدویت، 

           

                       تاریخ : چهارشنبه 24 اردیبهشت 1393  |  08:05 ق.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

ایمان

لازم نیست كه انسان وردی بخواند، زحمتی بكشد و چلّه‌نشینی كند تا امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) را ببیند؛ بلكه اگر انسان تكالیف شرعی خود را با دقّت و جدّیت انجام دهد، امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) خود به سراغ او می‌آید و ممكن است حتّی بارها سعادت این ملاقات نصیبش شود.


وظایف و تکالیف ما در عصر غیبت

ما باید فكرمان را روی این مسئله متمركز كنیم كه وظایف و تعهّداتمان را به نحو مطلوب بشناسیم و بدان عمل نماییم.

حال اگر سئوال شود كه این تكالیف چیست، باید گفت: هر كس باید برای انجام دقیق وظایف دینی‌اش، توضیح‌المسائل مرجع تقلید خود را مطالعه كند، قرآن بخواند و به آن عمل كند و در یك كلام، با سلوك و رفتار خود، به جرگه‌ی كسانی درآید كه خداوند درباره‌شان فرموده است: آنها را دوست دارم. كسی كه مشتاق امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است، باید تلاش كند آنچه را خداوند امر كرده، انجام دهد و از هر چه نهی فرموده، پرهیز نماید. انسان باید مانند اویس قرنی كاری كند كه‌ «ولیّ الله» مشتاق او شود و بویش را از دوردست‌ها استشمام كند.


ادامه مطلب

موضوعات مرتبط: مهدویت،  امام زمان (عج)، 

           

                       تاریخ : سه شنبه 23 اردیبهشت 1393  |  11:03 ق.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

امام زمان

جناب عبدالعظیم حسنی به امام جواد (علیه السلام) گفت : من امیدوارم که تو همان قائم از اهل بیت باشی که زمین را پر از عدل و داد می کند، همان گونه که پر از جور و ستم شده است . آن حضرت در پاسخ او فرمود:«ای ابوالقاسم !هریک ازما قائم به امرخدا و هدایت کننده به سوی دین می باشد، اما آن قائمی که خداوند به وسیله او زمین را از اهل کفر پاک می گرداند، همان است که ولادتش برمردم مخفی شده است و از نظرها غایب خواهد شد».


در این مقاله دو موضوع مهدویت در قرآن و لقب قائم آل محمد را بررسی می کنیم:

آیا مهدویت در قرآن کریم مطرح شده است؟

1- قرآن، منبع اصلی همه معارف وقوانین اسلامی است ودر حقیقت،به منزله قانون اساسی همه قوانین اسلامی است. همان گونه که در قانون اساسی هرکشور ، اصول واهداف ومسۆولیت های ارگان ها ونهادها به صورت کلّی وبدون شرح وتوضیح کامل ثبت شده وشرح وتبیین آن به عهده قانون های عادی است، درقرآن نیزبرخی ازمعارف اسلامی به صورت کلّی ومجمل بیان شده وتقسیر وتوضیح آن برعهده پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله نهاده شده است . در مورد مهدویت نیز چنین است.

ریشه اصلی این تفکّر، قرآن است که درچند آیه، نابودی ستم راپیش بینی کرده و پیروزی پارسایان، صالحان ومستضعفان رانوید داده وفرجام کار را از آن پرهیزکاران دانسته و بشارت داده که در پایان جهان، نیکوکاران حاکم خواهند شد. در تفسیر این آیات، روایات فراوانی از پیامبر وائمّه-علیهم السلام– نقل شده است که بنا بر آنها ،حکومت امام مهدی (علیه السلام) درآخرالزمان همان حکومت مستضعفان وصالحان است که درقرآن، بشارت به آن داده شده است.


ادامه مطلب

موضوعات مرتبط: امام زمان (عج)،  مهدویت، 

           

                       تاریخ : دوشنبه 22 اردیبهشت 1393  |  08:27 ق.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات




کد پرش به بالای صفحه وب