تبلیغات
پایگاه فرهنگ مهدویت-(عظمت غدیر) - مطالب هفته اول فروردین 1393
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                              أللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحجّة بِنِ الحَسَن، صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلی آبَائِهِ فِی هذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَة، وَلِیّاً وَ حَافِظاً، وَ قَائِداً وَ نَاصِراً، وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً، حَتّی تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً، وَ تُ مَتِّعَهُ فِیهَا طَوِیلاً ، بِرَحمَتِکَ یا اَرحَمَ الرّاحِمین

 

------------------------------------------------------------------------------------  

کانون گفتگوی قرآنی نوشت: یک وقتی ما( حاج آقا قرائتی) در ستاد نماز نوشتیم آقازاده‌ها، دخترخانم‌ها، شیرین‌ترین نمازی که خواندید برای ما بنویسید. یک دختر یازده ساله یک نامه نوشت، همه ما بُهتمان زد، دختر یازده ساله ما ریش‌سفیدها را به تواضع و کرنش واداشت. نوشت که ستاد اقامه نماز، شیرین‌ترین نمازی که خواندم این است.
گفت در اتوبوس داشتم می‌رفتم یک مرتبه دیدم خورشید دارد غروب می‌کند یادم آمد نماز نخواندم، به بابایم گفتم نماز نخواندم، گفت خوب باید بخوانی، حالا که اینجا توی جاده است و بیابان، گفت برویم به راننده بگوییم نگه‌دار،
گفت راننده بخاطر یک بچه دختر نگه نمی‌دارد، گفت التماسش می‌کنیم، گفت نگه نمی‌دارد، گفت تو به او بگو، گفت گفتم نگه نمی‌دارد، بنشین. حالا بعداً قضا می‌کنی. دختر دید خورشید غروب نکرده است و گفت بابا خواهش می‌کنم، پدر عصبانی شد، دختر گفت که آقاجان می‌شود امروز شما دخالت نکنی؟ امروز اجازه بده من تصمیم بگیرم، گفت خوب هر غلطی می‌خواهی بکن.
می‌گفت ساکی داشتیم، زیپ ساک را باز کرد، یک شیشه آب درآورد، زیرِ صندلی اتوبوس هم یک سطل بود، آن سطل را هم آورد بیرون، دستِ کوچولو، شیشه کوچولو، سطل کوچولو، شروع کرد وسط اتوبوس وضو گرفت، قرآن یک آیه دارد می‌گوید کسانی که برای خدا حرکت کنند مهرش را در دلها می‌گذاریم به شرطی که اخلاص داشته باشد، نخواسته باشد خودنمایی کند، شیرین‌کاری کند، واقعا دلش برای نماز بسوزد، پُز نمی‌خواهد بدهد.
«إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا» مریم/۹۶ یعنی کسی که ایمان دارد، «وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ» کارهایش هم صالح است، کسی که ایمان دارد، کارش هم شایسته است، «سَیَجْعَلُ لَهُمْ الرَّحْمَانُ وُدًّا»، «وُدّ» یعنی مودت، مودتش را در دلها می‌گذاریم. شاگرد شوفر نگاه کرد دید دختر وسط اتوبوس نشسته دارد وضو می‌گیرد، گفت دختر چه می‌کنی؟ گفت آقا من وضو می‌گیرم ولی سعی می‌کنم آب به اتوبوس نچکد، می‌خواهم روی صندلی نشسته نماز بخوانم. شاگرد شوفر یک خورده نگاهش کرد و چیزی به او نگفت.
به راننده گفت عباس آقا، راننده، ببین این دارد وضو می‌گیرد، راننده هم همین‌طور که جاده را می‌دید در آینه هم دختر را می‌دید، هی جاده را می‌دید، آینه را می‌دید، جاده را می‌دید، آینه را می‌دید، مهر دختر در دل راننده هم نشست، گفت دختر عزیزم می‌خواهی نماز بخوانی؟ من می‌ایستم، ماشین را کشید کنار گفت نماز بخوان آقاجان، آفرین، چه شوفرهای خوبی داریم، البته شوفر بد هم داریم که هرچه می‌گویی وایسا او برای یک سیخ کباب می‌ایستد، برای نماز جامعه نمی‌ایستد. در هر قشری همه رقم آدمی هست.
دختر می‌گفت وقتی اتوبوس ایستاد من پیاده شدم و شروع کردم الله اکبر، یک مرتبه اتوبوسی‌ها نگاه کردند او گفت من هم نخواندم، من هم نخواندم، او گفت ببین چه دختر باهمتی، چه غیرتی، چه همتی، چه اراده‌ای، چه صلابتی، آفرین، همین دختر روز قیامت حجت است، خواهند گفت این دختر اراده کرد ماشین ایستاد، می‌گفت یکی یکی آنهایی هم که نخوانده بودند ایستادند، گفت یک مرتبه دیدم پشت سرم یک مشت دارند نماز می‌خوانند. گفت شیرین‌ترین نماز من این بود .

www.namaz.namaz.ir




موضوعات مرتبط: نماز، 

           

                       تاریخ : پنجشنبه 7 فروردین 1393  |  03:29 ب.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

در قنوت نمازهای واجب و مستحب می توانید هر ذکری را بخوانید.


آمده است که مستحب است در قنوت این ذکرها خوانده شود:


1-  «لا اله الا الله الحلیم الکریم لا اله الا الله العلى العظیم سبحان الله رب السموات السبع و رب الارضین السبع و ما فیهن و ما بینهن و رب العرش العظیم و الحمد للّه ربّ العالمین»


2- «رب اغفرلى و لوالدى و للمومنین یوم یقوم الحساب».
آیه شریفه: «ربنا لا تزغ قلوبنا بعد اذ هدیتنا و هب لنا من لدنک رحمه انک انت الوهاب».


4- «رب اجعلنی مقیم الصلوه و من ذریتی # ربنا و تقبل دعای
5 ربنا اصرف عنا عذاب جهنم ان عذابها کان غراما انها سائت مستقرا و مقاما ».


6-«ربنا هب لنا من ازواجنا و ذریاتنا قره اعین و اجعلنا للمتقین اماما »


7- «رب اغفر و ارحم و انت خیر الراحمین »


8- «رب اغفر و ارحم و انت خیر الغافرین »


9- «ربنا لا تواخذنا ان نسینا او اخطئنا ربنا و لا تحمل علینا اصرا کما حملته علی الذین من قبلنا ربنا و لا تحملنا ما لا طاقه لنا به واعف عنا واغفر لنا انت مولنا فانصرنا علی القوم الکافرین »





موضوعات مرتبط: نماز، 

           

                       تاریخ : پنجشنبه 7 فروردین 1393  |  09:13 ق.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

  بعد از رکوع سر بلند میکنیم (می ایستیم)و آنگاه به سجده میرویم ...

 

و میگوییم:

سه  مرتبه «سبحان الله‏» یا یک مرتبه «سبحان ربى الاعلى و بحمده‏»

- نمازگزار باید در هر رکعت از نمازهاى واجب و مستحب بعد از رکوع دو سجده کند و سجده آن است که پیشانى و کف دو دست و سر دو زانو و سر دو انگشت بزرگ پاها را بر زمین بگذارد.

- دو سجده روى هم یک رکن است که اگر کسى در نماز واجب عمدا یا از روى فراموشى هر دو را ترک کند یا دو سجده دیگر به آنها اضافه نماید، نمازش باطل است.

-در سجده هر ذکرى بگوید کافى است ولى احتیاط واجب آن است که مقدار ذکر از سه مرتبه «سبحان الله‏» یا یک مرتبه «سبحان ربى الاعلى و بحمده‏» کمتر نباشد و مستحب است «سبحان ربى الاعلى و بحمده‏» را سه یا پنچ یا هفت مرتبه بگوید.




موضوعات مرتبط: نماز، 

           

                       تاریخ : چهارشنبه 6 فروردین 1393  |  02:04 ب.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

 چادرنشینی مسلمان، به شهر آمد، داخل مسجد شد، دید مردی با خشوع نماز می گذارد. توجهش به وی معطوف گردید. پس از نماز به او گفت: چه خوب نماز می خوانی، جواب داد علاوه بر نماز، روزه هم دارم و اجر نماز گزار صائم دو برابر نمازگزار غیر صائم است. مرد اعرابی که مجذوب او شده بود گفت: در شهر کاری دارم که باید آن را انجام دهم، بر من منت بگذار و قبول کن که شترم را نزد شما بگذارم تا بروم و برگردم. او پذیرفت و چادر نشین با اطمینان خاطر شتر به وی سپرد و از پی کار خود رفت. نمازگزار ریاکار با دور شدن اعرابی بر شتر نشست و با سرعت آن محل را ترک گفت. پس از ساعتی مرد چادرنشین برگشت ولی نه از نمازگزار اثری دید و نه از شتر. در اطراف و نواحی مسجد جستجو کرد، نتیجه ای نگرفت. بیچاره سخت ناراحت و متأثر گردید و یک شعر گفت که مفادش این بود: نمازش به شگفتم آورد و روزه اش مجذوبم ساخت، امّا نمازگزار روزه دار ناقه‎ی جوانم را با سرعت راند و برد.

 




موضوعات مرتبط: نماز، 

           

                       تاریخ : چهارشنبه 6 فروردین 1393  |  12:29 ب.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

پس از تمام شدن  حمد و سوره سر به رکوع خم میکنیم و دستهارا به زانو می گذاریم و میگوییم:

سبحان ربى العظیم و بحمده

یا سه مرتبه " سبحان الله" را میگوییم.

- در هر رکعت بعد از قرائت باید به اندازه‏اى خم شود که بتواند دست را به زانو بگذارد، و این عمل را رکوع مى‏گویند.

-اگر به اندازه رکوع خم شود ولى دستها را به زانو نگذارد اشکال ندارد.

-هرگاه رکوع را بطور غیر معمول بجا آورد، مثلا به چپ یا راست‏خم شود،اگر چه دستهاى او به زانو برسد صحیح نیست.

-خم شدن باید به قصد رکوع باشد، پس اگر به قصد کار دیگرى مثلا براى کشتن جانور خم شود، نمى‏تواند آن را رکوع حساب کند بلکه باید بایستد و دوباره براى رکوع خم شود، و به واسطه این عمل، رکن زیاد نشده و نماز باطل نمى‏شود.

- کسى که دست‏یا زانوى او با دست و زانوى دیگران فرق دارد، مثلا دستش خیلى بلند است که اگر کمى خم شود به زانو مى‏رسد یا زانوى او پایین‏تر از مردم دیگر است که باید خیلى خم شود تا دستش به زانو برسد باید به انداره معمول خم شود.

-کسى که نشسته رکوع مى‏کند باید به قدرى خم شود که صورتش مقابل زانوها برسد، و بهتر است به قدرى خم شود که صورت نزدیک جاى سجده برسد.

-انسان هر ذکرى در رکوع بگوید کافى است ولى احتیاط واجب آن است که به قدر سه مرتبه "سبحان الله" یا یک مرتبه "سبحان ربى العظیم و بحمده"کمتر نباشد.




موضوعات مرتبط: نماز، 

           

                       تاریخ : سه شنبه 5 فروردین 1393  |  11:01 ق.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات


1قنوت،تشهد،سلام و مسائل آنها


2-آیا میتوان در قنوت فارسی یا هر زبانی خواند یا نه                          


3-چه ذکر هایی کهدر قنوت آمده است 



           

                       تاریخ : دوشنبه 4 فروردین 1393  |  01:06 ب.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

واجبات نماز یازده چیز است:

اول: نیت. دوم: قیام یعنى ایستادن. سوم:تکبیرة الاحرام یعنى گفتن "الله اکبر" در اول نماز. چهارم: رکوع. پنجم: سجود. ششم:قرائت. هفتم: ذکر. هشتم: تشهد. نهم: سلام. دهم: ترتیب. یازدهم: موالات یعنى پى در پى بودن اجزاء نماز.

رکن چیست و ارکان نماز کدامند

بعضى از واجبات نماز رکن است، یعنى اگر انسان آنها را بجا نیاورد یا در نماز اضافه کند، عمدا باشد یا اشتباها، نماز باطل مى‏شود. و بعضى دیگر رکن نیست، یعنى اگر عمدا کم یا زیاد شود، نماز باطل مى‏شود. و چنانچه اشتباها کم یا زیاد گردد، نماز باطل نمى‏شود. و

ارکان نماز پنج چیز است:

اول: نیت. دوم: تکبیرة الاحرام. سوم: قیام در موقع گفتن تکبیرة الاحرام، و قیام متصل به رکوع یعنى ایستادن پیش از رکوع. چهارم: رکوع. پنجم: دو سجده.

نیت:

 

انسان باید نماز را به نیت قربت‏ یعنى براى انجام فرمان خداوند عالم به جا آورد و لازم نیست نیت را از قلب خود بگذراند یا مثلا به زبان بگوید که چهار رکعت نماز ظهر مى‏خوانم قربه الى الله

- اگر در نماز ظهر یا در نماز عصر نیت کند که چهار رکعت نماز مى‏خوانم و معین نکند ظهر است‏یا عصر، نماز او باطل است. و نیز کسى که مثلا قضاى نماز ظهر بر او واجب است، اگر در وقت نماز ظهر بخواهد آن نماز قضا یا نماز ظهر را بخواند، باید نمازى را که مى‏خواند در نیت معین کند.

- انسان باید از اول تا آخر نماز به نیت‏خود باقى باشد. پس اگر در بین نماز به طورى غافل شود که اگر بپرسند چه مى‏کنى نداند چه بگوید، نمازش باطل است.

- انسان باید فقط براى انجام امر خداوند عالم نماز بخواند. پس کسى که ریا کند یعنى براى نشان دادن به مردم نماز بخواند، نمازش باطل است، خواه فقط براى مردم باشد، یا خدا و مردم هر دو را در نظر بگیرد.

- اگر قسمتى از نماز را هم براى غیر خدا بجا آورد نماز باطل است، چه آن قسمت واجب باشد مثل حمد و سوره، چه مستحب باشد مانند قنوت. بلکه اگر تمام نماز را براى خدا بجا آورد ولى براى نشان دادن به مردم در جاى مخصوصى مثل مسجد، یا در وقت مخصوصى مثل اول وقت، یا به طرز مخصوصى مثلا با جماعت بخاند، نمازش باطل است.

تکبیرة الاحرام:

گفتن "الله اکبر" در اول هر نماز، واجب و رکن است و باید حروف"الله" و حروف "اکبر" و دو کلمه "الله" و "اکبر" را پشت‏سر هم بگوید. و نیز باید این دو کلمه به عربى صحیح گفته شود، و اگر به عربى غلط بگوید یا مثلا ترجمه آن را به فارسى بگوید صحیح نیست.

قیام (ایستادن):

قیام در موقع گفتن تکبیرة الاحرام و قیام پیش از رکوع که آن را قیام متصل به رکوع مى‏گویند رکن است. ولى قیام در موقع خواندن حمد و سوره و قیام بعد از رکوع، رکن نیست و اگر کسى آن را از روى فراموشى ترک کند، نمازش صحیح است

قرائت:

پس از گفتن الله اکبر مستحب است دستها را تا مقابل گوش بالا ببریم و بعد از پایین اوردن بخوانیم..

سورة الفاتحة
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّ‌حْمَـٰنِ الرَّ‌حِیمِ ﴿١ الْحَمْدُ لِلَّـهِ رَ‌بِّ الْعَالَمِینَ ﴿٢ الرَّ‌حْمَـٰنِ الرَّ‌حِیمِ ﴿٣ مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿۴ إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿۵ اهْدِنَا الصِّرَ‌اطَ الْمُسْتَقِیمَ ﴿۶ صِرَ‌اطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ‌ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ ﴿٧
ترجمه:
به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی. (۱)
همه ستایش ها، ویژه خدا، مالک و مربّی جهانیان است. (۲)رحمتش بی اندازه و مهربانی اش همیشگی است.(۳) مالک و فرمانروای روز پاداش و کیفر است.(۴) [پروردگارا!] تنها تو را می پرستیم وتنها از تو کمک می خواهیم.
(۵) ما را به راهِ راست راهنمایی کن.(۶) راه کسانی [چون پیامبران، صدّیقان، شهیدان و صالحان که به خاطر لیاقتشان] به آنان نعمتِ [ایمان، عمل شایسته و اخلاق حسنه] عطا کردی، هم آنان که نه مورد خشم تواند و نه گمراه اند. (۷)
بعد از خواند این سوره مبارک ..یک سوره را مثل سوره توحید(الاخلاص) میخوانیم..
 
 
 
سورة الإخلاص
 بِسْمِ اللَّـهِ الرَّ‌حْمَـٰنِ الرَّ‌حِیمِ
قُلْ هُوَ اللَّـهُ أَحَدٌ ﴿١ اللَّـهُ الصَّمَدُ ﴿٢ لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿٣ وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿۴
ترجمه سوره
بسم الله الرحمن الرحیم
بگو: او خدای یکتاست؛ (۱) خدای بی نیاز [همه موجودات هستی که نیازمند و عین فقرند برای رفع نیازشان روی به او کنند و از حضرتش گدایی نمایند.] (۲) نزاده، و زاییده نشده است، (۳) و هیچ کس [در ذات و صفات] همانند و همتا و شبیه او نمی باشد. (۴)


موضوعات مرتبط: نماز، 

           

                       تاریخ : یکشنبه 3 فروردین 1393  |  01:59 ب.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

مسافر باید نماز ظهر و عصر و عشا را با هشت‏ شرط شکسته بجا آورد، یعنى دو رکعت بخواند:

نماز مغرب در شکسته ندارد و همان سه رکعت است

شرط اول: سفر او به مقدار مسافت شرعى باشد یعنى رفتن یا برگشتن و یا رفت و برگشت او روى ‏هم هشت فرسخ شرعى‏ باشد، مشروط به این‌که رفتن او کمتر از چهار فرسخ نباشد.

شرط دوم: از اول مسافرت قصد پیمودن هشت فرسخ را داشته باشد، بنا بر این اگر از ابتدا قصد پیمودن هشت فرسخ را نداشته و یا قصد پیمودن کمتر از آن را داشته باشد و بعد از رسیدن به مقصد تصمیم بگیرد به جایى برود که فاصله آن با مکان اول کمتر از مسافت شرعى است، ولى از منزل تا آن‌جا به اندازه مسافت شرعى است، باید نمازش را تمام بخواند.

شرط سوم: در بین راه از قصد خود مبنى بر پیمودن مسافت شرعى برنگردد، بنا بر این اگر در بین راه، پیش از رسیدن به چهار فرسخ از قصد خود برگردد یا مردد شود، حکم سفر بعد از آن بر او جارى نمى‏شود، هرچند نمازهایى که قبل از عدول از قصد خود به‌صورت شکسته خوانده، صحیح است.

شرط چهار: قصد قطع سفر در اثناى پیمودن مسافت شرعى با عبور از وطن خود یا جایى که مى‏خواهد ده روز یا بیشتر در آن جا بماند، نداشته باشد.

شرط پنجم: سفر از نظر شرعى براى او جایز باشد، بنا بر این اگر سفر معصیت و حرام باشد، اعم از این‌که خودِ سفر حرام باشد مثل فرار از جنگ یا هدف از سفر، کار حرامى باشد مثل سفر براى راهزنى، حکم سفر را ندارد و نماز تمام است.

شرط ششم: مسافر از کسانى که خانه بدوش هستند، نباشد مانند بعضى از صحرانشینان که محل زندگى ثابتى ندارند، بلکه در بیابان‌ها گردش مى‏کنند و هر جا آب و علف و چراگاه پیدا کنند، مى‏مانند.

شرط هفتم: مسافرت را شغل خود قرار نداده باشد مانند باربر، راننده و ملوان و غیره و کسى که شغل او در سفر است، ملحق به اینهاست.

شرط هشتم: به حد ترخص برسد و منظور از حد ترخص مکانى است که در آن‌جا اذان شهر شنیده نمى‏شود و دیوارهاى شهر هم دیده نمى‏شود.





موضوعات مرتبط: نماز، 

           

                       تاریخ : یکشنبه 3 فروردین 1393  |  09:31 ق.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات

پیشینه:

 

تا پیش از آنکه انصار، روز جمعه را جمعه بنامند، این روز «یوم العروبه» نامیده می‌شد. پیامبر اسلام در راه هجرت به یثرب که پس از ورودش «شهر پیامبر» یا «مدینة النبی» نامیده شد، در محله‌ای به نام قبا توقف کرد تا علی بن ابیطالب و فاطمه زهرا و تعدادی از مسلمانان به او بپیوندند.

 

پیامبر اسلام که روز دوشنبه وارد محله قبا شده بود، تا روز پنجشنبه با مردم آن قبیله نماز گزارد و همراه آنان، نخستین مسجد اسلام را بنا کرد. سپس روز جمعه، به سوی مدینه حرکت کرد و در وادی «رانوناء» همراه مردم مدینه «نخستین نماز جمعه» را، اقامه کرد.

او سپس به قبا بازگشت و همچنان منتظر علی و فاطمه و دیگر پیروانش ماند. از آن پس و تا پایان عمر پیامبر اسلام، نماز جمعه، برنامهٔ هفتگی مسلمانان شد.

نماز جمعه، نمازی است که مسلمانان هر جمعه، اول ظهر و به جای نماز ظهر برگزار می‌کنند. این نماز باید حتماً به صورت جماعت خوانده شود و به تنهایی نمی‌توان آن را خواند..

- وقت نماز جمعه از اوّل ظهر است به مقداری که اذان و خطبه ها و نماز مطابق معمول انجام شود و با گذشتن این مقدار، وقت نماز جمعه پایان می یابد و باید نماز ظهر خوانده شود.

- کسانی که تا دو فرسخی از محلّ نماز جمعه قرار دارند مشمول حکم نماز جمعه هستند و در صورتی که نماز جمعه واجب عینی باشد حضور آنها در نماز جمعه واجب است.

- هرگاه کسی به خطبه ها نرسد و در نماز شرکت کند، یا فقط یک رکعت از نماز جمعه را درک نماید نماز او صحیح است، ولی احتیاط واجب آن است که عمداً تأخیر نیندازد.

-نماز جمعه باید به جماعت خوانده شود و حدّاقلّ جمعیّت برای انعقاد جمعه، پنج نفر است (امام جمعه و چهار نفر دیگر).

-فاصله دو نماز جمعه باید کمتر از یک فرسخ نباشد که اگر در کمتر از یک فرسخ دو نماز جمعه خوانده شود نماز اوّلی صحیح و دومی باطل است.

- نماز جمعه بر «مسافران» و «زنان» و «بیماران» و «از کارافتادگان» واجب نیست، ولی اگر آنها در نماز جمعه حاضر شوند نمازشان صحیح است، امّا احتیاط واجب آن است که پنج نفر اصلی نماز جمعه (امام و چهار نفر دیگر) غیر آنها باشد.

چگونه نماز را بخوانیم:

نماز جمعه دو رکعت است و دو قنوت مستحبی دارد، یکی در رکعت اول، قبل از رکوع و دیگری در رکعت دوم، پس از رکوع.

خواندن دو خطبه، توسط امام جمعه، قبل از نماز، واجب است.

ترتیب اعمال در نماز جمعه بدین شرح است:

1تکبیرةالاحرام، 2حمد و سوره، 3قنوت،4 رکوع،5 دو سجده، 6حمد و سوره، 7رکوع، 8قنوت، 9دو سجده،10 تشهد و سلام.

چگونگی برگزاری

پیش‌نیازها

اگر قرار باشد نماز در فضای آزادِ غیرمفروش برگزار شود، معمولاً باید علاوه بر مهر، زیرانداز و کیسه‌ای برای کفش‌ها نیز به همراه داشت. البته در خارج از ایران نمازگزاران نماز جمعه و جماعت تمامی کیف و کفش خود را به درون صفوف نماز نمی‌آورند و معمولاً در خارج از مسجد و یا در انتهای مسجد قرار می‌دهند. معمولاً خانم‌ها باید چادر به همراه داشته باشند.

خطبه‌ها

Friday prayers.jpg

نمازجمعه با خطبهٔ اول آغاز می‌شود و همهٔ نمازگزاران باید دو خطبه را در حالت آرامش گوش دهند. خواندن دو خطبه، توسط خطیب جمعه، قبل از نماز، واجب است. پس از خطبه‌ها نماز شروع می‌شود.

از آنجایی که نماز جمعه به جای نماز ظهر خوانده می‌شود، دو خطبهٔ نماز به جای دو رکعت اول نماز ظهر و نماز دو رکعتی جمعه، به جای دو رکعت دیگر نماز ظهر در نظر گرفته می‌شود. در بیش‌تر موارد خطیب و امام جمعه یک نفر هستند.

وقتی که امام جمعه، خطبه‌های نماز جمعه را می‌خواند، بر شرکت‌کنندگان واجب است، به خطبه‌ها گوش دهند، و سخن گفتن به هنگام ایراد خطبه‌ها مکروه است، بلکه اگر به سبب سخن گفتن، نتواند به خطبه‌ها گوش دهد، سکوت لازم است. همچنین هنگام ایراد خطبه‌ها، خواندن نماز مستحبی یا کتاب و روزنامه و انجام دادن کارهایی که مانع گوش دادن به خطبه‌ها است، خلاف است.

اگر کسی به خطبه اول یا هر دو خطبه نرسد، بازهم، شرکت در نماز جمعه فضیلت دارد و جایگزین نماز ظهر می‌شود.

نماز


نماز جمعه دو رکعت است. بعد از نیّت و آغاز نماز و تکبیرةالاحرام (که باید دو دست را تا گوش‌ها بالا آورده و گفته‌شود الله اکبر) دیگر لازم نیست کاری توسّط مأموم انجام شود. امام جماعت جمعه یا سوره ای دیگر و سوره را می‌خواند و مأموم باید سکوت کند.

بعد از این‌که حمد و سوره خوانده شد، قنوت گرفته می‌شود. قنوت به این معناست که دو دست را بالا آورده و روبه‌روی صورت می‌گیرند و دعایی می‌خوانند (یا صلوات می‌فرستند).

بعد از این‌که قنوت انجام شد، نوبت رکوع است

بعد از رکوع می‌ایستند و سپس دو بار به سجده می‌روند

بعد از این‌که سجده‌ها انجام شد، بلند می‌شوند و باز سوره منافقون یا سوره دیگرو سوره توسّط امام جمعه خوانده می‌شود و مأموم‌ها سکوت می‌کنند.

در این مرحله پس از تمام‌شدن حمد و سوره به همراه جماعت، به رکوع می‌روند، سپس قنوت می‌گیرند و بعد از قنوت، برای دو بار به سجده می‌روند.

بعد از دو سجده هم تشهّد و سلام خوانده می‌شود.




موضوعات مرتبط: نماز، 

           

                       تاریخ : شنبه 2 فروردین 1393  |  02:29 ب.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات


 به به از مرغکان نغمه سرا


                                             یک صدا


                             یک صدای آشنا


                                            می رسد به گوش


                                                                         یک ندا


                                           بانگ آشنای کیست


                         پر ز نغمه و سرود بندگیست


اذان بیست جمله است:

« اللّهُ أَکْبَر » چهار مرتبه. « أشْهَدُ أنْ لا إلهَ إلاّ اللّه »، « أشْهَدُ أنّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللّه »، « أشْهَدُ أنَّ عَلِیّاً وَلىُّ اللّه »، « حَىَّ عَلَى الصَّلاةِ »، « حَیَّ عَلَى الْفَلاحِ »، « حَیَّ عَلى خَیْرِ الْعَمَلِ »، « اللّهُ أکْبَر »، « لا إلهَ إلاّ اللّه » هر یک دو مرتبه.

ترجمه اذان و اقامه

« اللّهُ أکْبَر »: خداى متعال از هر چیز بزرگتر است.

« أشْهَدُ أنْ لا إلهَ إلاّ اللّه »: شهادت مى دهم جز خداى یکتا و بى همتا، خداى دیگرى نیست.

« أشْهَدُ أنَّ مُحَمّداً رَسُولُ اللّه »: شهادت مى دهم حضرت محمّد بن عبداللّه (صلى الله علیه وآله وسلم) پیامبر و فرستاده خداست.

« أشْهَدُ أنَّ عَلِیّاً أمیرَالْمُؤْمِنینَ وَلِیُّ اللّه »: شهادت مى دهم حضرت على(علیه السلام) امیرالمؤمنین و ولىّ خدا است.

« حَیَّ عَلىَ الصَّلاة »: بشتاب براى نماز.

« حَیَّ عَلَى الفَلاحِ »: بشتاب براى رستگارى.

« حَیَّ عَلى خَیْرِالْعَمَل »: بشتاب براى بهترین کارها.

« قَدْ قامَتِ الصَّلاة »: به تحقیق نماز برپا شد.

« لا إلهَ إلاّ اللّه »: خدایى جز خداى یکتا و بى همتا نیست.

 

- بین جمله هاى اذان و اقامه، نباید زیاد فاصله شود و اگر بین آن بیشتر از معمول، فاصله بیندازد، باید دوباره آن را از سر بگیرد.

-اگر در اذان و اقامه، صدا را در گلو بیندازد چنانچه غنا شود، یعنى مانند آوازه خوانى که در مجالس لهو و لعب معمول است، حرام مى باشد و اگر غنا نشود حرام نیست.

-در پنج نماز اذان ساقط مى شود، اوّل: نماز عصر روز جمعه. دوّم: نماز عصر روز عرفه، نهم ذیحجه. سوم: نماز عشاى شب عید قربان براى کسى که در مشعرالحرام باشد. چهارم: نماز عصر و عشاى زن مستحاضه. پنجم: نماز عصر و عشاى کسى که نمى تواند از بیرون آمدن بول و غایط، خوددارى کند. و در این پنج نماز در صورتى اذان ساقط مى شود که با نماز قبلى فاصله نشود، یا فاصله کمى باشد.

- اگر براى نماز جماعت، اذان و اقامه گفته باشند، کسى که با آن جماعت نماز مى خواند، اذان و اقامه نگوید.

- اگر براى خواندن نماز جماعت، برود ببیند جماعت تمام شده، تا وقتى صفها به هم نخورده و جمعیّت متفرّق نشده اند، براى نماز خود اذان و اقامه رخصت است که نگوید.

 

-در جایى که عدّه اى مشغول نماز جماعتند، یا نماز آنان تازه تمام شده و صفها به هم نخورده است، اگر انسان بخواهد فرادا یا با جماعت دیگرى که برپا مى شود نماز بخواند، با سه شرط اذان و اقامه از او ساقط مى شود، اوّل: براى آن نماز اذان و اقامه گفته باشند. دوم: نماز جماعت باطل نباشد. سوم: نماز او و نماز جماعت، در یک مکان باشد، پس اگر نماز جماعت داخل مسجد باشد و او بخواهد در بام مسجد نماز بخواند، مستحب است اذان و اقامه بگوید.

-اگر در مسأله پیش، شک کند نماز جماعت صحیح بوده یا نه، اذان و اقامه از او ساقط است، ولى اگر در یکى از دو شرط دیگر شک کند، استحباباً یا رجاءاً، اذان و اقامه بگوید.

- کسى که اذان و اقامه دیگرى را مى شنود، مستحب است هر قسمتى را که مى شنود تکرار نماید.

- کسى که اذان و اقامه دیگرى را شنیده، چه با او گفته باشد یا نه، در صورتى که بین آن اذان و اقامه و نمازى که مى خواهد بخواند، فاصله زیادى نباشد، مى تواند براى نماز خود اذان و اقامه نگوید.

- اگر مرد، با قصد لذت اذان زن را بشنود، اذان از او ساقط نمى شود، امّا اگر قصد لذّت نداشته باشد، اذان ساقط مى شود.

- اذان و اقامه نماز جماعت را باید مرد بگوید، ولى در جماعت زنان، زن مى تواند اذان و اقامه بگوید.

- اقامه، باید بعد از اذان گفته شود و اگر قبل از اذان بگویند، صحیح نیست.

-اگر کلمات اذان و اقامه را، بدون ترتیب بگوید، مثلا « حَىَّ عَلَى الْفَلاح » را پیش از « حَىَّ عَلَى الصَّلاة » بگوید، باید از جایى که ترتیب به هم خورده، دوباره بگوید.

-باید بین اذان و اقامه، فاصله زیاد ندهد و اگر بین آن مقدارى فاصله شود که اذانى را که گفته، اذان این اقامه حساب نشود، مستحب است دوباره اذان و اقامه بگوید.

- اذان و اقامه، باید به عربى صحیح گفته شود، پس اگر به عربى غلط بگوید، یا به جاى حرفى، حرف دیگرى بگوید، یا مثلا ترجمه آن را به فارسى بگوید، صحیح نیست.

- اذان و اقامه، باید بعد از داخل شدن وقت نماز گفته شود و اگر عمداً یا از روى فراموشى، پیش از وقت بگوید باطل است.

-اگر پیش از گفتن اقامه شک کند اذان گفته یا نه اذان بگوید، ولى اگر مشغول اقامه شود و شک کند اذان گفته یا نه، گفتن اذان لازم نیست.

- اگر در بین اذان یا اقامه، شک کند قسمت پیش را گفته یا نه، آن را بگوید، ولى اگر در حال گفتن قسمتى باشد، گفتن قسمت پیش لازم نیست.

- مستحب است در هنگام گفتن اذان رو به قبله بایستد، با وضو یا غسل باشد، دستها را بر گوش بگذارد، صدا را بلند نماید و بکشد، بین جمله هاى اذان کمى فاصله دهد و بین آن حرف نزند.

- مستحب است در موقع گفتن اقامه راه نرود، آن را از اذان آهسته تر بگوید، جمله هاى آن را به هم نچسباند، کمتر از جمله هاى اذان فاصله دهد.

- مستحب است بین اذان و اقامه، یک قدم بردارد، یا کمى بنشیند، یا سجده کند، یا ذکر بگوید، یا دعا بخواند، یا کمى ساکت شود، یا سخنى بگوید، یا دو رکعت نماز بخواند، اما حرف زدن بین اذان و اقامه نماز صبح و مغرب مستحب نیست.

- مستحب است کسى که براى گفتن اذان معیّن مى شود، عادل، وقت شناس و صدایش بلند باشد و اذان را در جاى بلند بگوید.

 




موضوعات مرتبط: نماز، 

           

                       تاریخ : شنبه 2 فروردین 1393  |  01:56 ب.ظ   |   نویسنده : قاسم عطایی   |    نظرات



( تعداد صفحات : 2 ) 1 2




کد پرش به بالای صفحه وب